ไร้สาระ

     ว่ากันว่าความลับไม่มีในโลกตอนนี้ฉันเชื่อจริงๆ เหตุผลนะหรือเพราะตอนนี้ความลับฉันแตกแล้ว    ไม่อยากจะเล่าเลย เรื่องมีอยู่ว่า ตอนที่ข้าพเจ้ากำลังอ่านโดวายอย่างเมามัน  (จากเวปแถวๆนี้แหละ) ถึงตอนที่ค่อนข้างแรง (แรงเลยล่ะ)   น้องก็เดินเข้ามาจะขอใช้คอมไม่ให้ซุ่มให้เสียงเลยเราหันไปอีกทีเค้าก็เห็นจะจะไปแล้ว เราใจหายแวบเลยล่ะงานนี้     ปกติเราจะใช้วิธีเปิดหน้าอื่นสลับเอาแต่คราวนี้ไม่ทันจริงๆ เค้าอึ้งไปพักหนึ่งแล้วไม่พูดอะไรเลย เดินออกไปสักพัก (สงบจิตสงบใจมั้ง) แล้วค่อยเดินกลับมาขอใช้คอม เราก็อึ้งเหมือนกันพูดอะไรไม่ออก (ใครมันจะไปพูดอะไรออกล่ะตอนนี้ ) จะอธิบายก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายอะไร มันไม่ใช่อย่างที่น้องคิดนะบังเอิญพี่เปิดไปเจอ ก็พูดไม่ออกเพราะเดี๊ยนตั้งใจเปิดเลยแหละ

     ผ่านไปสามวันได้น้องเริ่มยอมรับ (ทำใจได้เพราะคิดว่าพี่เปลี่ยนไม่ได้แล้วมั้ง) พูดคุยกันได้เหมือนเดิมทุกอย่าง ตอนนั้นดีใจมากที่น้องไม่แจ้งผู้ปกครอง (พ่อและแม่ที่เคารพ)   

เย้! โลกนี้ชั่งสดใสจริงๆ เหมือนยกภูเขาออกจากอก ดีใจ ~ลันลา~ ได้ไม่นานก็พบกับความเปลี่ยนแปลง สิ่งที่เปลี่ยนไปคือ มันเรียกชั้นว่า "สาวหื่น"  เรื่องมันเศร้านี่เรากลายเป็นสาวหื่นไปแล้วหรือ อยากจะเถียงเหมือนกันว่าเราไม่ใช่สาวหื่นนะ แต่เป็นสาววาย    พอพูดไปก็ว่าเราโรดจิต ผู้หญิงปกติที่ไหนเค้าจะทำกันอย่างนี้ ไม่อยากบอกหรอกนะว่าชั้นก็ปกติแล้ว ผู้หญิงสมัยนี้ก็เป็นแบบนี้(เกือบ)ทั้งนั้น   แกผิดเองตะหากที่มาเห็นเองมันเป็นสิทธิส่วนบุคคลนะเฟ้ย แต่มารดาผู้เป็นที่รักกำลังเดินมาพอดีเลยเงียบถ้าพูดอะไรไปความลับแตกแน่ๆ ความนี้จะสาหัสกว่าที่ผ่านมาแค่นึกก็สยองแล้ว ได้แต่เงียบ กับน้องยังคุยกันรู้เรื่องแต่กับพ่อแม่นี่ถ้าใครคุยเรื่องนี้รู้เรื่องเรานับถือ

    พอผ่านไปซักพักน้องก็เริ่มชิน ไม่ชินได้ไงไหนๆแกก็รู้อยู่แล้วชั้นก็ไม่เห็นความจำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไป เปิดอ่านให้เห็นกันไปเลย(เราก็เป็นคนเปิดเผยเหมือนกันแฮะ  ) ทุกวันนี้ก็อยู่กันอย่างมีความสุขค่ะ จบข่าว